Labrador Retriever to niezwykle łagodny, radosny i towarzyski pies. Należy do psów myśliwskich, co objawia się doskonałym węchem, zamiłowaniem do wody, ochotą do aportowania. Sprawdza się doskonale jako przewodnik dla niewidomych, pomocnik dla niepełnosprawnych, pies ratowniczy, pies wykrywający narkotyki i materiały wybuchowe (w policji i urzędzie celnym). Może być wspaniałym psem sportowym (agility). Został wyhodowany na psa użytkowego, jednak większość Labradorów prowadzi dzisiaj życie psa typowo rodzinnego.
Aktywny pies
Właściciel Labradora nigdy nie powinien zapomnieć, że jego pupil został stworzony do aktywnego, pełnego ciekawych zadań życia.

Polski Związek Kynologiczny nie prowadzi szkolenia retrieverów. Niektóre zagraniczne organizacje oferują swoim członkom i ich psom różnego rodzaju kursy treningowe na specjalnie do tego celu wyznaczonych terenach.
Właściciele Labradora powinni przynajmniej podczas codziennych spacerów umożliwić mu różnorodne zabawy w aportowaniu. Labrador potrzebuje ruchu, aby zachować prawidłową wagę i dobrą kondycję.
Kłopotliwa dobroduszność
Nie powinno się zdarzyć, żeby Labrador rzucił się na inne psy. Jego nadmierna przyjacielskość sprawia, że wesoło i niewinnie podbiega do każdego innego swego pobratymca, machając ogonem i zapraszając do zabawy. Właściciel powinien jednak pamiętać, że nie wszystkie psy są towarzyskie i owa dobroduszność Labradora wpędza czasami w kłopoty.
Wychowanie Labradora
Labradory są wrażliwe na karanie, wystarczy ostrzejsze słowo przy niepożądanym zachowaniu.

Głos właściciela wyrażający niezadowolenie poskutkuje jako kara, ponieważ pieski te niczego nie pragną bardziej niż przypodobać się swojemu Panu. O wiele lepsze wyniki wychowawcze osiąga się chwaleniem i miłością niż twardym traktowaniem.
Wychwalana łatwość w wychowaniu i układaniu psa nie oznacza jednak, że sam się wychowa i wszystkiego nauczy. Prawda jest taka, że Labrador wyrośnie na dużego, silnego psa z temperamentem i trzeba o tym pamiętać.